Γιά το Γιώργο

Η είδηση του θανάτου του ήταν αναπάντεχη!

Kανείς δέν περίμενε το λιοντάρι της Κρήτης να φύγει ,τόσα χρόνια έδινε τη μάχη του καί κάθε φορά έβγαινε νικητής τό σίγουρο είναι πώς στή καρδιά μας θα ζεί πάντα.

14364744_1649858718676392_8164052060468696509_n.jpg

 Κρατώ ενθύμιο το βιβλίο του ….κρατώ τόν αγώνα ενός πραγματικού μαχητή 

Σάς παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο 

Μήνυμα ζωής από το Γιώργο Καστρινάκη γιατί σημασία δέν είχε μόνο η δική του η ζωή αλλά και η ζωή των γύρω του

Mkampouraki

 Σύριγγες ζωής και ….θανάτου

Μιά γνωστή μου κοπέλα μου συνέστησε νά δώσω έναν αριθμό τευχών του βιβλίου καί σε φυλακές ανηλίκων,καθώς και σε κέντρα αποτοξίνωσης.Ας είναι σίγουρη η Λία Καρύδη ότι αυτό θά γίνει ούτως ή άλλως.Αλλωστε, ένας από τους στόχους αυτού του βιβλίου είναι να πεί δυό λόγια όχι μόνο σ αυτούς πού παλεύουν  γιά να ζήσουν,αλλά και σε αυτούς πού κάνουν τό πάν γιά να πεθάνουν….

 Ετσι είναι φίλοι μου.Εμείς οι νεφροπαθείς,χωρίς να ευθυνόμαστε γιά αυτή τη σοβαρή πάθηση πού έχουμε τραβάμε του «Ιησού τα Πάθη» τρείς φορές την εβδομάδα γιά να δώσουμε,κάθε φορά,2-3 μέρες παράταση στη ζωή μας. 

 Μέ ένα απλά λόγια,άν λείψουμε από το μηχάνημα του τεχνητού νεφρού επί μιά εβδομάδα θά πεθάνουμε!

 Δέν έχουμε ελπίδα επιβίωσης.Αν έχω άδικο άς βγούν οι γιατροί αναγνώστες να με διαψεύσουν.Μιλάω ωμά,αλλά αυτή είναι η αλήθεια.Καί δέν κρύβεται.Ούτε θέλω να την κρύψω………

  Τήν ίδια ώρα,πού για να γίνει αιμοκάθαρση,μάς τρυπούν  τίς φλέβες μέ κάτι βελόνες σάν πρόκες,κάποιοι άλλοι συνάνθρωποι μας,υγιέστατοι αυτοί,τρυπούν τίς φλέβες τους,αλλά με στόχο το αντίθετο από το δικό μας:»Οχι να παρατείνουν την ζωή τους,αλλά να την λιγοστέψουν! όχι να ζήσουν αλλά να πεθάνουν!»

Εμείς λέμε «ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ» καί αυτοί λένε «ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ»!

Ξέρετε ποιούς εννοώ….Μά δέν είναι φοβερό;

Ξέρετε αλήθεια,τί θά ήταν καλό;Ας έφερναν αυτούς τους ανθρώπους μιά φορά μονάχα σέ ένα θάλαμο τεχνητού νεφρού.Ας τους υποχρέωναν να καθήσουν νά μας βλέπουν από την αρχή έως το τέλος της αιμοκάθαρσης….

Καί θά δούμε πόσοι από αυτούς θά ξανάπιαναν σύριγγες….!

Η  απουσία σου μας έχει σημαδέψει,μα δεν ποθαίνει ο άνθρωπος άμα θα ζεί στη σκέψη
Καλή αντάμωση!