2127_0

Κολαστήριο- Σπύρος Φατούρος

Είμαι ο Σπύρος Φατούρος. Είμαι ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ και ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΣ.

Γνωρίζω πως έχουν γραφτεί αρκετά κείμενα ενημέρωσης- συμπαράστασης για το άτομό μου από την ημέρα της σύλληψής μου την 12η Οκτωβρίου 2016, ωστόσο τώρα οι συνθήκες μου επιτρέπουν να πω τι ακριβώς συνέβη και για ποιούς λόγους.

Ενώ στις 10/10/16 έχω επισκεφθεί το ΑΤ.. Περιστερίου για το καθιερωμένο “παρών”,  στις 12/10 και ώρα 10:45 π.μ.  χτυπάει το κουδούνι. Ρωτάω ποιος είναι. Καμία απάντηση! Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Κρυφοκοιτάω από το μπαλκονόπορτα τον δρόμο. Υπάρχει ένα λευκό CITROEN,  ένα παπάκι , ένας μπάτσος με πολιτικά που με κυνηγάει από τα 13 μου χρόνια, στη γωνία υπάρχουν δύο μοτοσυκλέτες SUZUKI Freewind και στην άλλη γωνία ένα μπλέ βανάκι  με φιμέ τζάμια και χωρίς παράθυρα.

Τι κάνει νιάου νιάου και τι χρρρ χρρρ;Η γάτα και τα γουρούνια αντίστοιχα.

Έχοντας τον πατέρα μου κατάκοιτο και βαριά άρρωστο στο μέσα δωμάτιο, επιστρέφω αμέσως στην πόρτα, την ανοίγω και απλώνω αμαχητί τα χέρια για να μου περάσουν χειροπέδες. Κατεβαίνουμε τη σκάλα και δύο σκαλιά πρiν την αυλή “ξεφυτρώνουν” 10-12 κουκουλοφόροι με υπό-πολυβόλα MP-5 και τουφέκια Μ-16. Οι  4-5 με σημαδεύουν παντού, οι 1-2 καλύπτουν τους άλλους και οι 3 αρχίζουν να με χτυπούν με τα κοντάκια δεμένο πισθάγκωνα. Για άλλη μια φορά οι άναρθρες κραυγές των τρομοκρατών , ερεθίζουν τους σιελογόνους αδένες τους  εμποτίζοντας τις κουκούλες του με το βρωμερό τους σάλιο. Βρισκόμουν  σε άθλια ψυχολογική κατάσταση λόγω προσωπικών μου θεμάτων που ενδιαφέρουν λίγους.

 Ψέλλιζα μόνο πως ονομάζομαι Φατούρος Σπύρος, είμαι Αναρχικός, είμαι οροθετικός και θέλω τον δικηγόρο και τα φάρμακα μου. Ανέκδοτο! Ποιος δικηγόρος; Ποια φάρμακα;  Ουρλιαχτά, κραυγές, όλη η γειτονιά στα μπαλκόνια και οι τρομοκράτες να συνεχίζουν το πρόγραμμά τους αφού έτσι  τους είχαν προγραμματίσει τα υπόλοιπα γουρούνια που κουβαλάνε βαθμούς και αξιώματα.

 Μια γειτόνισσα φώναζε “το παιδί, το παιδί, μα τι κάνετε; Σας είδα!”  για να πάρει την απάντηση ενός μπάτσου “άντε γαμήσου μωρή, κάνε μας μήνυση!”

 Για άλλη μια φορά τα σκυλιά του κράτους επιχείρησαν και επιχειρούν να με τρομοκρατήσουν με θεατρινισμούς του κώλου. Για άλλη μια φορά οι κοπρίτες της εξουσίας με απειλούν σημαδεύοντας με πολεμικά όπλα και πιστόλια  -που όπως όλοι γνωρίζουμε εκπυρσοκροτούν πολύ πιο εύκολα από οποιαδήποτε άλλα πιστόλια και όπλα- και μάλιστα μέσα  στο πατρικό μου σπίτι, άοπλος και γυμνός από την μέση και πάνω.

 Εδώ αρχίζει το έργο: 

1μισή  μέρα χωρίς νερό, χωρίς τουαλέτα, φαγητό δεν δέχτηκα να φάω, χωρίς κουβέρτα, στρώμα, τηλεκάρτα κ.λ.π. Δεν μου έκανε καμία εντύπωση όλο αυτό γιατί το έχω ξαναζήσει κάμποσες φορές.  Την επομένη οδηγήθηκα επεισοδιακά στην Υ.Α.Δ.Α. ώστε να οδηγηθώ εκ νέου στην Δ.Ε.Ε. και μετά στον εισαγγελέα εκτελέσεως ποινών στη ΛΟΥΚΑΡΕΩΣ για να εκδοθεί το φυλακιστήριο. Ο εισαγγελέας με θυμόταν γιατί είναι η δεύτερη φορά που φυλακίζομαι για την ίδια ακριβώς απόφαση του 2005! Δεν έκρυψα ποτέ και από κανέναν πως είμαι ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΣ.Ο  εισαγγελέας το θυμόταν και με φυλακίζει για 9 μέρες (υπόλοιπο) οι οποίες με κάποιο μαγικό τρόπο μετατράπηκαν σε 1 μήνα και κάτι  στο Κολαστήριο του Κορυδαλλού που αποκαλούν “νοσοκομείο”.

Έμεινα, λοιπόν, 14 ολόκληρες ημέρες στην απομόνωση της δυτικής πλευράς του υπογείου. Την 3η ή 4η ημέρα  μετά από έντονη απαίτησή μου , μού έδωσαν αντιρετροΪκά φάρμακα  Την 11η ημέρα ξεκίνησαν οι καθορισμένες ,βάσει κανονισμού , εξετάσεις.  Την 14η ημέρα εγκλεισμού με εντολή γιατρού με μετέφεραν στον 1ο όροφο του κολαστηρίου.   

Θεωρώ όλο αυτό το σουρεάλ πράγμα, εκδικητική μεταχείριση ενός ανθρώπου Αναρχικού από κούνια, που ποτέ δεν γονάτισε, ποτέ δεν τους έκανε τις χάρες.

Έδωσε μάχες μέσα στη φυλακή , απεργούσε επί 43 ημέρες το 2014 από το φαγητό για τις συνθήκες κράτησης στο κολαστήριο του Κορυδαλλού.  Ήταν ο πρώτος που κατηγορήθηκε και εν συνεχεία ο μοναδικός  που δικάστηκε για την τελευταία μεγάλη εξέγερση του 2007 στην Γ΄ πτέρυγα του Κορυδαλλού. Δεν έλειψε ποτέ από κανέναν αγώνα εντός και εκτός των τειχών.  Η δίωξή μου είναι εκδικητική και πολιτική  γιατί δεν τους απάντησα στην ερώτηση “ ποιοι είναι οι φίλοι σου ρε άπλυτε;”, “ πες μας τις επαφές σου και πήγαινε σπίτι σου” και άλλα τέτοια μπατσοχαβαλετζίδικα. Για άλλη μια φορά πέσανε σε ξέρα.

Προσπάθησαν να με απειλήσουν ότι με κατέγραψαν κάμερες να βάζω τους 2 εκρηκτικούς μηχανισμούς στον αρχιφύλακα και στην εισαγγελέα. Ενέργειες που είχαν γίνει2-3  μέρες νωρίτερα, αναγκάζοντάς με να βάλω τα γέλια παρόλο τον πόνο στα πλευρά μου και στο στήθος μου. Δήλωνω μου πως καμία τρομοκρατική επιχείρηση των μπάτσων οποιασδήποτε υπηρεσίας δεν πρόκειται να με λυγίσει γιατί το “μικρόβιο” της ΑΝΑΡΧΙΑΣ κυλάει στις φλέβες μου και συνυπάρχει με τον ιό του AIDS κάνοντας με να μην έχω να χάσω τίποτα.

Για να βάλω , λοιπόν, τα πράγματα στη θέση τους  επισημαίνω τα εξής κανένας μπάτσος, κανένας ανθρωποφύλακας , κανένας luben “αγωνιστής”  και γενικά κανένας δεν πρόκειται να μου σπάσει το ηθικό. Καμία απομόνωση δεν είναι ικανή να με γονατίσει.

Αυτή η απομόνωση δεν χτίστηκε ακόμα.

Κανείς μπάτσος ή ρουφιάνος δεν πρόκειται να μου πάρει λέξη όπως συμβαίνει  τα τελευταία 24 χρόνια της 37 χρονης ζωής μου. Κάθε απόπειρα τέτοια, απλώς με κάνει πιο επικίνδυνο. Ξέρω πολύ καλά πως αυτό το ανεξέλεγκτο κυνηγητό που υφίσταμαι, όχι μόνο εγώ αλλά εκατοντάδες σύντροφοι  οι οποίοι έχουμε κριθεί ως απειλή, θα συνεχιστεί αλλά συγχρόνως θα συνεχιστούν και θα γίνονται οι πράξεις μας όλο και πιο αγενείς.  Καθένας από εσάς, «σύντροφοι», θα μπορούσε να βρεθεί στη δική μου θέση αλλά επιλέξατε συνειδητά την φυγή, την τρεχάλα και τη ρουφιανιά! Οι δικοί μου Σύντροφοι είναι λίγοι και αληθινοί, οι υπόλοιποι στα τσακίδια, ούτε καλημέρα. Είμαι σίγουρος πως θα ξαναβρεθώ  στη θέση αυτή καθώς γνωρίζω πολύ καλά πια τις δυνάμεις καταστολής και γενικότερα τα γουρούνια που τηρούν και επιτηρούν τους νόμους και τους πολίτες αντίστοιχα. Απόδειξη αυτών η χολιγουντιανού τύπου επιχείρηση της σύλληψής μου.

Απευθύνομαι στους Συντρόφους μου και τους επιβεβαιώνω πως μας ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ.

Πως κοιμούνται με το 9άρι κάτω από το μαξιλάρι τους και ας μην ξέρουν καν να το λύνουν. Κοιτάνε συνέχεια πάνω από τον ώμο τους και αυτό το έχουμε καταφέρει εμείς.  Τους υπόλοιπους τους αφήνουμε να κάνουν αυτό που ξέρουν. Να κολλάνε μονάχα αφίσες και να στήνουν μαγαζάκια δήθεν οικονομικής υποστήριξης προς αιχμαλώτους Συντρόφους που αμφιβάλλω αν οι αιχμάλωτοι έχουν ιδέα τι παίζει!

 Οι επιχειρήσεις των μπάτσων  αμέτρητες, οι ενοχλήσεις το ίδιο. Το μόνο που κατάφερναν είναι να με εξοργίζουν περισσότερο.Όλο αυτό έγινε και συνεχίζεται για 12.380 ευρώ  περίπου, τα οποία δεν είχα για να εξαγοράσω ποινές για κλοπή, οπλοκατοχή, αντίσταση και απείθεια μιας υπόθεσης από τις 9/6/2005!

Απευθύνω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε κάθε σύντροφο που μου στάθηκε αλλά και σε όσους δεν τους καίγεται καρφί…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΤΑ ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΣΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ , ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΕΙΣ,  ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΙΛΙΟΙΔΕΚΑΤΡΕΙΣ
ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΧΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗΣ

athens.indymedia.org