paidaki

Ανοικτή επιστολή ψυχολόγων-παιδαγωγών γιά την καταναγκαστική νοσηλεία του μικρού Λάμπρου

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις  μετά τη σύλληψη της Πόλας  Ρούπα, από την 5η Γενάρη και έπειτα εγείρονται πολύ σοβαροί προβληματισμοί σχετικά με την επιλογή της κράτησης και στη συνέχεια τον τρόπο διαχείρισης του ζητήματος της επιμέλειας του 6χρονου γιου της και γιου του φυλακισμένου συντρόφου της Νίκου Μαζιώτη.

Πιο αναλυτικά το παιδί όντας παρον κατά τη διάρκεια της σύλληψης της μητέρας του και αφού την αποχωρίστηκε απότομα, κρατήθηκε αρχικά από τη αστυνομία  και μετά φρουρούμενο στη κλειστή παιδοψυχιατρική πτέρυγα του  νοσοκομείου Παίδων,αποστερούμενο της επικοινωνίας με τη μητέρα του και χωρίς να  του επιτρέπεται, παρα μόνο ως αποτέλέσμα κοινωνικής πίεσης  μία μέρα μετά και για μικρό χρονικό διάστημα η επικοινωνία του με  τους στενούς συγγενεις  του.

Σε μια τόσο δύσκολή για τον παιδικό ψυχισμό συνθηκη, η εισαγγελέας ανηλίκων έκρινε σκόπιμο το παδί να κρατηθεί σε νοσοκομειακό χώρο , παρότι  οι στενοί συγγενείς του  ζήτησαν από την πρώτη στιγμή την επιμέλεια του παιδιού, με τη συγκατάθεση των γονέων.

Το θεμελιακό δικαίωμα του παιδιού για επικοινωνία με τη μητέρα του,η δυνατότητα να μιληθεί η συνθήκη και η μετάβαση από το πρόσωπο με το οποίο το παιδί έχει τον στενότερο δεσμό,απαγορεύτηκαν και καταστρατηγήθηκαν αυθαίρετα-χωρίς καν νομικό προκάλυμα-. Οι στενοί συγγενείς είθισται να είναι οι πλέον κατάλληλοι, τόσο σε αυτή όσο και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, για την δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφάλειας και συναισθηματικής πλαισίωσης ενός παιδιού. Σε σχέση με το επιχείρημα που προβάλλεται στα ΜΜΕ ότι οι συγγενεις  δεν ήταν οικεία πρόσωπα για το παιδί, τόσο η ερευνητική, όο και η κλινική εμπειρία καταδεικνύει ότι οι στενοί συγγενείς ακόμα και όταν δεν είναι φυσικά παρόντες, κατέχουν μια σημαντική θέση στη συναισθηματική ζωή του παιδιού, μέσα από τις αφηγήσεις των γονέων.

Η κοινωνική μέριμνα οφείλει να προσταευει τη μητρότητα και να λειτουργεί με μόνο γνώμονα τις αναγκες ενός παιδιού. Σοβαρές δεοντολογικές και επιστημονικές ενστάσεις δημιουργούνται σε σχέση με τα κριτήρια με τα οποία επιλέχθηκε η κράτηση του παιδιού και τη συνεργασία των συναδέλφων που την υλοποίησαν.

Ως κλινικοί θεραπευτές παιδιών και παιδαγωγοί

 Παρακολουθούμε με έντονη ανησυχία αυτές τις εξελίξεις οι οποίες επιβαρύνουν σημαντικά και παρακωλύουν τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και  προκαλούν το κοινωνικό θυμικό

Απαιτούμε την άμεση συμμόρφωση της πολιτείας και παντός υπευθύνου στις θεμελιώδεις αρχές προστασίας δικαωμάτων του παιδιού και των γονέων.

Να δοθεί άμεσα η δυνατότητα   επικοινωνίας του παιδιού με τους γονείς του.

Να δοθεί άμεσα η επιμέλεια του στους στενούς  συγγενείς

Να πάψει η τιμωρητική του κράτηση σε κλειστή παιδοψυχιατρική πτέρυγα βαρέων παιδοψυχιατρικών περιστατικών

Δεμέστιχα Γεωργια MΑ Φιλόλογος

Θεοδωρίδη Άννα Ψυχολόγος

Τζανάκου Άννα MSc Ψυχολόγος

Φιλία Χιώτη MSc Ψυχολόγος

Καλογερή Βάσω Λογοθεραπεύτρια

Μοντεσσαντου Άννυ Κλινική ψυχολόγος

Κουβάκη Βάλια Ψυχολόγος

Πετράκη Ιωάννα, επαγγελματίας προαγωγής υγείας

Παναγιώτης Παπαθεοδώρου, νοσηλευτής

Δανάη Ρήγα PhD Ψυχολόγος

Μαρία Μπραβάκου MSc Ψυχολόγος

Μιχαλόπουλος Θοδωρής, ψυχολόγος παιδιών και εφήβων/οικογενειακός θεραπευτής

Χαράλαμπος Μαγουλάς, Δρ. Επιστημών Γλώσσας

Ηρώ Μπολώτα Κοινωνική Λειτουργός

Θεμις Κανετάκη Ψυχολόγος

Χριστίνα Αναστασοπούλου Ψυχολόγος

Νικος κυριαζης συμβουλος ψυχικης υγειας

Ελένη Βραδή, Ψυχολόγος, ΜΑ

Ασπασια Λυκουργιωτη θεατρικη παιδαγωγος

Θάνου Αθανασία  ειδικος προσχολικης αγωγης

Ειρήνη Κλαδάκη νηπιαγωγός

Μαρία Ζερίτη Ψυχολόγος

Κουβαρη Λένα  Ψυχολόγος

Τουργέλη- Προβατά Μυρτώ Φιλόλογος

Γεροκωστοπουλου Μαριάννα Εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού

Δημητρα Βαρβαριγου Παιδαγωγος θεατρικου παιχνιδιου

Φαίη Σβετζούρη Θεατρική παιδαγωγός

Παλαιολογου Χαρα Κοινωνικη Λειτουργος

Μαρια Μαρκιανού ψυχολογος

Νεφέλη Μπονάνου παιδαγωγος

Ζιάκα Μαρία  Νηπιαγωγός

Ζωή Μαργέλη ψυχολόγος

Αλυμαρα Μαρία. Θεατρική παιδαγωγός

Σταυροπουλου Νεφελη, ψυχολόγος

Κατερίνα Σινούρη παιδαγωγός

Φένια Χατζηνάκου παιδαγωγός

Φένια Χατζηδάκη Παιδαγωγός

Κατερινα Σινούρη Παιδαγωγός

Δώρα Σαρρή Παιδαγωγός

Αμάντα Νικολακοπούλου Εκπαιδευτικός

Σωτηροπούλου Αδαμαντία, Ψυχολόγος

Αντωνίου Γαρυφαλλένια. Παιδαγωγός

Οικονομοπουλου Καλλιόπη Ειδικη παιδαγωγός

Μαρια Αλβερτη παιδαγωγος

Νατασα Διαμαντη παιδαγωγος

Χριστινα Ριζακη παιδαγωγός

Ελισάβετ-Κωνσταντίνα Κουτσογιάννη παιδαγωγός

Ισμήνη Ρούσου Θεατρικη παιδαγωγος

Μαρία Μπράτιμου ψυχολόγος

Κείμενο αλληλεγγύης γονέων σχετικά με την ομηρία του μικρού Βίκτωρα – Λάμπρου

Γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα…

Από τα ξημερώματα της Πέμπτης 05.01.2017 το κράτος έθεσε σε ομηρία ένα μικρό παιδί, ένα παιδί έξι ετών. Πρόκειται για τον γιό των επαναστατών, μελών του Επαναστατικού Αγώνα, Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη. Οι σύντροφοι έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας και δίψας έως ότου το παιδί δοθεί στους συγγενείς πρώτου βαθμού, γιαγιά και θεία.

Και λες, ακόμα και στον πόλεμο υπάρχουν πράξεις που είναι τόσο μα τόσο αήθεις, ώστε εκεί να μπαίνει μια τελεία. Και πιστεύεις ότι υπάρχουν ηθικοί φραγμοί, στους οποίους ο κάθε άνθρωπος θα έκανε πίσω, όπως είναι η βίαιη απομάκρυνση ενός μικρού παιδιού από την μητέρα του…

Και συνειδητοποιείς για άλλη μια φορά ότι αυτός ο πόλεμος είναι βρώμικος. Και σου θυμίζουν για άλλη μια φορά ότι δεν πρόκειται για ανθρώπους μα για σκουλήκια που κρύβονται σέρνοντας πίσω από μηχανισμούς, αρμοδιότητες και ιδιότητες. Πίσω από επιστημονικοφανείς διατυπώσεις προσπαθούν να κρύψουν το αυτονόητο, ότι η απομάκρυνση και φρουρούμενη κράτηση σε άγνωστο χώρο αποτελεί πράξη εκδίκησης, απαγωγής και ομηρίας του παιδιού.

Ο γιός της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη βρίσκεται σε συνθήκη ομηρίας καθαρά για λόγους εκδίκησης και πίεσης προς τους επαναστάτες γονείς του, που τόσα χρόνια έχουν κρατήσει μια σταθερή και αμετανόητη στάση. Χρησιμοποιούν το παιδί σαν ύστατο μέσο για να λυγίσουν τους συντρόφους.

Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη κανείς δε μπορεί να μείνει αμέτοχος. Ως γονείς και αγωνιστές παίρνουμε θέση δίπλα στους συντρόφους και το παιδί τους και απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση του αιτήματός τους. Απαιτούμε να δοθεί άμεσα το παιδί στους συγγενείς του και να σταματήσει εδώ η ομηρία του! 

Αλληλεγγύη στην απεργία πείνας και δίψας των συντρόφων Πόλα Ρούπα, Νίκο Μαζιώτη και Κωνσταντίνας Αθανασοπούλου

Να λήξει εδώ η ομηρία του παιδιού!

Δημήτρης Αναστασιάδης,

Μιχάλης Αρχοντίδης,

Θεόδωρος Μανωλόπουλος,

Κατερίνα Ρούτση,

Μ.Κ,

Γιώργος Τσο.,

Αλεξάνδρα Παπαργυρίου,

Λάζαρος Ντωνιάδης,

Χριστόφορος Κορτέσης,

Ευτυχία Καραγιώργου,

Στέλλα Ιορδανίδη,

Βαγγέλης Μποτζατζής,

Ανδρέας Λευθεριώτης,

Άννα Ζαχαράκη,

Γρηγόρης Αθαναηλέας,

Γιώργος Γκούμας,

Χάρης Σαραφίδης,

Νίκος Νάκος,

Δέσποινα Μπούνη,

Μάνθα Πανταζή,

Θανάσης Σαραφούδης,

Μαρία Κογκωρώζη,

Βασίλης Τσιριδάκης,

Σάββας Γιαντζακλίδης,

Ελευθερία Μορέλα,

Δήμητρα Πατούλια,

Ανδρόνικος Καρακατσάνης,

Ηλίας Σαραφούδης,

Γιάννης Ευσταθίου,

Αγαθή Θεοτόκου,

Γιώργος Ζέρβας,

Όλγα Χαμαλίδου,

Κωνσταντίνα Αλεξίου,

Σαββανίδης Κλεομένης,

Νίκος Λιαπούρης,

Αντωνία Παπαντρέου,

Μαρία Θεοφίλου,

Βασιλική Βαλμά,

Παύλος Περπίνιας,

Μιχάλης Μπαξεβάνης,

Μάριος,

Γιώργος Αλεξιάδης,

Λεωνίδας Ιαπωνίκης,

Μανώλης Φιλιάς,

Γωγώ Στάμου,

Πάτροκλος Γούλας,

Ελευθέριος Λοντσάκος,

Αλέξανδρος Γκούμας,

Γιώργος Πετρακάκος,

Χρύσα Κουβράκη,

Καλλιόπη Βασιλικάρη,

Νικολέτα Λυμπεροπούλου,

Στεφανία Κρομυδάκη,

Παναγιώτης Ασπιώτης,

Μαρία Μανάση,

Μαρία Πανουτσοπούλου,

Ντίνα Μπάλα,

Σ. Μ.,

Στέλιος Τζιβιάς,

Γιώργος Βασιλείου,

Χρήστος Μαρτκάρης,

Ιωάννα Κολοκύρη,

Κατερίνα Ριτσάκη,

Βασίλης Μπούτσης,

Γεωργία Θεοχαρίδου,

Ελευθερία Καστρινάκη,

Αδάμ Σιάγας,

Robert Homsi,

Δημήτρης Κουκουβάνης,

Πηνελόπη Σιαμαντά,

Κική Κωσταντινίδου,

Δ. Π.,

Ηλίας Λάμπρου,

Μάρτα

Ευαγγελία Ιορδανίδη

Γιάννης Μπαλής,

Κώστας Διαβολίτσης,

Ελένη Νικητοπούλου,

Λεωνίδας Ιασονίδης

Αντρέας,

Πολύκαρπος Γεωργιάδης,

Γιώργος Γερογιάννης,

Αφροδίτη Αλεβίζου,

Ιωάννα,

Ερρίκος Ράλλης,

Ανδρομάχη Καπασακάλη,

Αγγελική Μπουρζούκου,

Γιούλη Στάμου,

Χάρης Πουρνιάς,

Βασίλης,

Δημήτρης Καλογερόπουλος,

Φαίη Μάγιερ,

Γιώργος Νάκας,

Έφη Χουλιάρα,

Κατερίνα Μουστάκα,

Φαίδων Μπελεγρίνος

Παύλος Καραφουλίδης,

Όλγα Καούκη,

Ε. Λ.,

Κική Μιχελουδάκη

Αντιγόνη Λ.

Παναγίωτης Μουσταφέλλος

Κείμενο Μαρίας Θεοφίλου για την υπόθεση ομηρίας του Βίκτωρα – Λάμπρου

Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί…»

Ξημερώματα, σπάνε την κλειδωμένη πόρτα του σπιτιού οι ράμπο της αντιτρομοκρατικής. Προφανώς το παιδί τέτοια ώρα θα κοιμάται, σίγουρα ξυπνάει μέσα στα βίαια και άγρια γεγονότα που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια του. Όπλα, άγριες φωνές και ποιός ξέρει τι άλλο!
Και τελικά του αρπάζουν τη μητέρα. Που όπως φαίνεται έχει μάθει να ζει μαζί της. Σίγουρα αυτή ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο γεγονός, αφού ήταν ένα πιθανό ενδεχόμενο στο δρόμο που αποφάσισε να ακολουθήσει στη ζωή της. Όμως το παιδί;

Πριν ενάμιση χρόνο περίπου στις 24-09-15, την ώρα που επιβιβαστήκαμε σε Ι.Χ αμάξι, ο σύντροφος μου, εγώ, και τα δύο μικρά μας παιδιά, μας ακινητοποίησαν βίαια, στρέφοντας τα όπλα τους απέναντι σε όλους μας.Τα παιδιά μας 2 και 4,5 ετών αντίκρισαν τις κάνες των όπλων να τα σημαδεύουν! Μετά οδηγηθήκαμε στην αστυνομική διεύθυνση Μαγνησίας, εγώ με τα παιδιά, όπου αναμέναμε κάποιες ώρες μέχρι να έρθουν συγγενικά πρόσωπα της επιλογής μας, να τα πάρουν σε ενα ήσυχο και προστατευμένο περιβάλλον. Παρ’ολα αυτά, είναι ακόμη εμφανή τα σημάδια του σοκ που έχουν υποστεί αυτές τις λίγες ώρες, και σίγουρα τα σημάδια του τραύματος αυτού θα αργήσουν πολύ να επουλωθούν αλλά και ποτέ δε θα εξαφανιστούν.

Το παιδί αυτό, ο Βίκτωρας, μετά από τις στιγμές που βίωσε, δεν βρέθηκε σε ένα ασφαλές και ήρεμο περιβάλλον που θα το καθησυχάσει και θα το αγκαλιάσει ώστε να απαλύνει τις πληγές του από το τραγικό γεγονός της βίαιης απώλειας της μητέρας του. Αντίθετα κρατείται με τη βια, για μέρες, μακρυά από όλους τους δικούς του ανθρώπους, με αγνώστους που σίγουρα αντιλαμβάνεται ότι είναι οι διώκτες των γονιών του, άρα σε ένα περιβάλλον που το νιώθει εχθρικό. Κρατείται από «ειδικούς» που έχουν το επαίσχυντο θράσος να ισχυρίζονται ότι μπορούν να αποφασίσουν ποιό είναι το ώφελος του παιδιού. Αυτοί οι ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι αν έχουν διαβάσει έστω ένα βιβλίο της επιστήμης που υποτίθεται πως είναι λειτουργοί, θα πρέπει να γνωρίζουν με βεβαιότητα ότι διαπράττουν έγκλημα. Τόσο αυτοί όσο και το κράτος που υπηρετούν. Και εγκληματούν κάθε δευτερόλεπτο που περνάει και συνεχίζουν να κρατούν το παιδί αιχμάλωτο, για να εκδικηθούν τους γονείς του, Π.Ρουπα και Ν.Μαζιωτη.
Ως άνθρωπος και ως μητέρα, καταδικάζω απερίφραστα την τρομοκρατική πράξη της ομηρίας του παιδιού, από το κράτος.

Λευτεριά στον Βίκτωρα-Λάμπρο!

Θεοφίλου Μαρία

athens.indymedia.org